Ace of Spades

Devir bracht onlangs Ace of Spades opnieuw uit, een solo-kaartspel dat het Wilde Westen combineert met demonische zombies, poker en een vleugje hardrock. Op papier klinkt dit als een fantastische, ietwat absurde mix. Toch heeft het spel een behoorlijk roerige geschiedenis achter de rug. Na een eerdere lancering werd de titel ijlings uit de schappen gehaald vanwege problematische en ronduit kwetsende illustraties. Na overleg met culturele adviseurs is het spel nu terug met een aantal vervangen kaarten. De grote vraag is: is het nu wél een schot in de roos?

Laten we beginnen bij de absolute kracht van het spel: de gameplay. Je kruipt in de huid van een magische 'cardslinger' die zich een weg moet banen door een horde ondoden om uiteindelijk de necromancer Lord Overkill te verslaan. Het spelsysteem draait volledig om het maken van pokerhanden. Je hebt een beperkt aantal kansen om kaarten te spelen ('bullets') en om kaarten af te leggen ('reloads'). Hoe sterker je pokerhand, hoe meer schade je aanricht, waarbij plaatjes en azen nog eens extra hard aankomen.

Naarmate je verder komt, krijgen de vijanden meer levenspunten en beperken de mini-bazen je in de soorten handen die je mag spelen. Gelukkig levert elke verslagen vijand een permanente of eenmalige bonus op, waardoor je jouw krachten langzaam opbouwt. Dit levert een uiterst soepele en verslavende gameplay-loop op. Het enige grote mechanische frustratiepunt is de eindbaas: om deze te verslaan, móét de schoppen aas in je winnende hand zitten. Als deze kaart toevallig onderop je trekstapel ligt, kan een perfect gespeelde sessie puur door pech eindigen in een verlies.

Maar dan de olifant in de kamer: het thema en de vormgeving. Bij de initiële release was er terechte ophef over de karikaturale en ongevoelige weergave van gemarginaliseerde groepen. Zo bevatten eerdere versies kaarten met tot slaaf gemaakten en een demonische versie van Sitting Bull. Devir greep in en verving zes kaarten.
 

Ondanks de hobbelige aanloop en de onmiskenbaar ruwe, soms controversiële randjes van het gekozen thema, is Ace of Spades in de kern een waanzinnig knap ontworpen solo-ervaring. Als je bereid bent om de over-the-top, macabere 'B-film meets heavy metal'-esthetiek met een korreltje zout te nemen, ontdek je een spel dat mechanisch simpelweg ijzersterk in elkaar steekt. Devir heeft met het creatieve gebruik van klassieke pokerhanden, de constante strategische afweging tussen je beschikbare 'bullets' en 'reloads', en het zeer bevredigende gevoel van het opbouwen van permanente bonussen, een gameplay-loop gecreëerd die enorm verslavend werkt.

Elke sessie voelt als een spannende, tactische puzzel waarbij je het maximale uit je getrokken kaarten moet persen om de steeds sterker wordende demonische hordes een halt toe te roepen. De variatie in de vijandelijke trekstapel, de unieke restricties die de mini-bazen je opleggen en de constante drang om toch nét die perfecte Full House of Royal Flush op tafel te leggen, zorgen voor een opmerkelijk hoge herspeelbaarheid. Bovendien speelt het spel lekker vlot weg, waardoor je na een nipt verlies al snel de neiging hebt om de kaarten direct opnieuw te schudden voor een volgende poging.
 

Voor liefhebbers van snelle solo-kaartspellen die op zoek zijn naar een pittige uitdaging en slim resource-management, is Ace of Spades dan ook een absolute aanrader. Het biedt uren aan strategisch speelplezier en bewijst dat onder het polariserende uiterlijk een fantastisch, gestroomlijnd spelsysteem schuilt dat met recht een prominente plek op je speeltafel verdient.

Dit spel is geschonken door Devir en is vanaf november te spelen bij Het Geel Pionneke.

Aantal spelers : 1 - 2
Leeftijd : 14+
Speelduur : 45 minuten
Bekijk op Instagram