Rubico (2024)

We schrijven 49 voor Christus. Caesar heeft net Gallië onderworpen en bevindt zich aan de oever van de Rubicon, een rivier in het noorden van Italië. Hij beseft dat als hij nu opmarcheert naar Rome, er grootse dingen gaan gebeuren. "Alea iacta est" en de rest werd geschiedenis. Met Rubico leren we echter dat er twee kampen achter de schermen actief waren: de getrouwen van Caesar en enkele wantrouwige senatoren. De spelers worden willekeurig bij een van beide kampen ingedeeld en moeten door het spelen van marskaarten bepalen hoe snel en hoever Caesar zal oprukken naar de hoofdstad. Uiteraard trachten de senatoren stokken in de wielen te steken, dus is het belangrijk dat de spelers elkaar identificeren om te weten wie ze kunnen vertrouwen. Zal Caesar op tijd Rome bereiken, of net niet? Aan jullie om de geschiedenis te herschrijven of te bevestigen.

Eerst nog een kleine administratieve mededeling. De versie die wij ter review aangeboden kregen, dateert van 2024, maar er is blijkbaar een eerdere versie uit 2022 beschikbaar die redelijk verschillend zou werken dan hier beschreven. Hou daar dus rekening mee wanneer je dit spel opzoekt.

Het bord stippelt de reisweg van Caesar uit vanaf Brittania naar Rome, via een aantal legerkampen. Het aantal stops hangt af van het aantal spelers. Niet gebruikte stops dienen afgedekt te worden met een fiche. Rond het bord is ruimte voorzien voor 8 senaatkaarten, waarvan elke ronde een of meer kaarten onthuld worden. Dit symboliseert de intriges van de senaat die de voortgang van Caesar kunnen saboteren.

De spelers ontvangen ieder een rollenkaart (de kamptoewijzing) en 1 machtkaart (eenmalige speciale invloed). Het deck van marskaarten wordt samengesteld volgens het aantal spelers en als trekstapel klaargelegd. De startspeler wordt bepaald en krijgt de Centuriokaart. Dan is er eerst nog een Weerwolvenmomentje: iedereen sluit de ogen, en op een sein openen alle senatoren de ogen zodat ze elkaar herkennen. Dat is het eigenlijk al, de getrouwen van Caesar zelf blijven in het ongewisse. Zij zullen de (re)acties van de spelers moeten volgen en hun conclusies trekken.

Tijd nu voor een eerste spelronde. Die bestaat uit een zestal fases, te beginnen met het trekken van marskaarten (3 of 4), behalve de Centurio. Elke speler beslist nu in welke volgorde hij deze kaarten gedekt voor zich legt, van links naar rechts in volgorde van belangrijkheid (volgens hem toch). De Centurio moet nu bij elke speler 0, 1 of 2 kaarten nemen, zodanig dat het aantal overeenstemt met het aantal vakjes van Caesar tot het volgende kamp plus 2. Hij mag hierbij de spelers ondervragen, die al dan niet de waarheid vertellen. Bovendien mogen de spelers nu hun machtkaart inzetten indien gewenst. Dat kan een effect hebben op de te kiezen kaarten (bvb kaarten uitsluiten, een extra kaart opdringen etc).

Achteraf schud hij de gekozen kaarten zodat niemand meer weet van wie welke kaart was en vormt hiermee een tweede trekstapel. De kaarten worden nu een na een bekendgemaakt (senaat=blauw, getrouwen=rood). Naast de verwachte fractiekaarten zijn er nog Januskaarten aanwezig, die de vorige kaart verdubbelen. Er zijn ook nog Pompeiuskaarten, maar die hebben pas later effect. Uiteindelijk bepaalt het verschil tussen rode en blauwe kaarten hoeveel vakjes Caesar mag oprukken. Let op: Caesar stopt in een kamp, zelfs als er nog stappen over zouden zijn. Bereikt hij Rome, dan winnen de getrouwen van Caesar.

In het andere geval moet de Centurio een aantal senaatkaarten omdraaien: in principe 1 als er twee blauwe marskaarten getrokken zijn, plus 1 per Pompeiuskaart. Die senaatkaarten bevatten verschillende symbolen die de thuislegioenen voorstellen. Als de senaat erin slaagt 4 gelijke symbolen bijeen te harken, is de opmars van caesar gestopt en winnen de senatoren! Bovendien kan zo'n senaatkaart een blijvend effect hebben op de volgende rondes (bvb extra blauwe of rode invloed).

Als er op dit punt nog geen winnaar is, schuift de Centurio door en begint een nieuwe ronde.

Rubico is moeilijk onder één noemer te vatten. Het heeft nog het meeste weg van een partyspel, maar daar is het eigenlijk net iets te serieus voor. De zoektocht naar de identiteiten lijkt leuk, maar de senatoren weten het al, en de getrouwen hebben eigenlijk weinig concreet om op verder te gaan. Het blijft gokken en reacties peilen, er is geen manier om hints af te dwingen zoals bvb bij Nosferatu. Dan is er nog het blufaspect. Dat zal altijd gekoppeld blijven aan het vertrouwen tussen de Centurio en de speler. Mogelijk is hier nog een kans om een rol af te leiden: als de Centurio een senator is, zal hij misschien minder hard discuteren met een mede-senator. Variatie is er enigszins door de machtkaarten, maar na een paar spellen zijn ze allemaal wel de revue gepasseerd. De herspeelbaarheid is dus beperkt, maar door de korte speelduur zal het vooral als opvuller dienst doen. De eerste uitleg zal wat tijd vragen, maar als iedereen bij de les is, is het gauw opgefrist. Voor mij geen echte topper, maar grotere groepen (4+) hebben met Rubico alvast een extra keuze voor een kort, maar krachtig intermezzo.

Dit spel werd geschonken door Demoela en is vanaf nu te spelen bij Het Geel Pionneke.

 

Aantal spelers: 3 - 7
Speelduur: 30 min
Leeftijd: vanaf 10 jaar
Bekijk op Instagram