Evil:101

 

Nieuwsflash: de plaatselijke Keyser Söze is er met de noorderzon en de pensioenkas vandoor. Om dit vacuüm op te vullen, stellen verschillende spelers zich kandidaat. Zij moeten zich bewijzen door een aantal 'high profile' misdaden te plegen en daarmee voldoende punten te scoren om de troon te grijpen. Maar zij moeten wel op hun hoede zijn voor de arm der wet die speciale agenten kan inzetten om hun plannen te verijdelen. In het slechtste geval onstaat er een achtervolging waardoor de gangsters-in-spe mogelijk kunnen ontsnappen met hun buit. Pikant detail: de rol van politie is een beurtrol van de spelers zelf...

Evil:101 is dus een kaartspel dat uit verschillende decks bestaat: targets, plotkaarten, chasekaarten (achtervolgingskaarten) en agentkaarten. Daarnaast zijn er nog kaarten om de score per speler bij te houden. Enkele meeples dienen als scoretracker en om je gespeelde plotkaart te markeren.

De 4 decks worden geschud en als trekstapel geprepareerd. Per speler wordt een targetkaart opengelegd, een opdracht die vervuld moet worden. Daarop staan telkens 4 verschillende symbolen (van 7 mogelijkheden), met een unieke puntenwaarde gaande van 0 tot 4. De spelers ontvangen elk 5 plotkaarten, maar daar kom ik nog op terug. Dan wordt er eerst een DIC (ja, u mag lachen) aangeduid of verkozen. Deze speler zal deze beurt de agenten leiden. Hij legt tijdelijk zijn plotkaarten opzij en trekt in plaats daarvan 7 DIC-kaarten (agenten). De chasekaarten komen pas later in het spel. De persoon links van de DIC begint de ronde.

 

Met een van je plotkaarten kan je een opdracht claimen. De voorwaarde is wel dat alle symbolen op je plotkaart terug te vinden zijn op de opdrachtkaart. Kan je nergens een match maken, dan moet je een plotkaart afleggen en een nieuwe trekken, tot dit wel kan. De plotkaart komt nu gedekt op de opdracht te liggen. De overige spelers doen vervolgens hetzelfde, maar met een andere vrije opdracht. Als laatste is de DIC aan de beurt. Hij legt nu bij elke opdracht een agentkaart, maar wel één met een passend symbool. Ook hier geldt dat als hij niet kan matchen, hij een kaart moet afleggen en een nieuwe trekken.

In de volgende stap worden de opdrachten geëvalueerd. Ze zijn geslaagd als het symbool van de agent niet terugkomt op de plotkaart (de agent heeft een fout spoor gevolgd). De speler scoort dan punten volgens de matchende symbolen en van de plotkaart zelf. Die score wordt bijgezet op zijn kaart. Als de agent wel juist zat, betrapt hij de speler die dan in principe geen punten scoort. Eventueel kan deze nog trachten te ontsnappen door een chasekaart te spelen, maar die kan dan weer gecountert worden door een andere chasekaart van de agent (die dus eigenlijk uit de voorraad van de DIC/speler zelf komt) volgens een papier/schaar/steen mechanisme. Hierop kan de speler dan weer reageren, zodat een heen-en-weer spelletje ontstaat tot iemand niet meer kan. Op die manier kan de gangster/speler desnoods toch ontsnappen met zijn buit en zijn punten.

 

(opmerking: er is ook een alternatieve regel mogelijk die zegt dat de winnaar van de achtervolging de punten krijgt; dus ook de DIC kan in dat geval scoren)

Ik hoor jullie denken: hoe kom ik dan aan die chasekaarten? Welnu, daar dient de laatste fase voor. Alle spelers kunnen nu beslissen om punten op te offeren voor chasekaarten, a rato van 2 punten per kaart. Hierna schuift de DIC door en begint een volgende ronde. Omdat de DIC nooit een opdracht volbrengt, zal er altijd 1 opdracht overblijven. Die wordt dan weer aangevuld tot het vereiste aantal.

Het spel eindigt wanneer iemand meer dan 20 punten totaliseert. Wie na deze ronde de meeste punten heeft, is de winnaar.

 

Het is duidelijk dat Evil:101 de mosterd haalt bij de 'over the top' spionage- en misdaadverhalen van de laatste decennia, stijl Austin Powers, The Incredibles en zelfs James Bond. Niet alleen thematisch, maar ook de humor en het artwork vallen er duidelijk op terug. Het concept is eenvoudig en het speelt daardoor zeer vlot. Tactisch is het niet veeleisend: er komt meer geluk bij kijken dan kunde om een passende combinatie te maken (of te counteren). Ook het chase aspect valt in die categorie, alhoewel het wel een zekere mate van spanning introduceert. Al bij al levert dit een leuk tussendoortje op op familieniveau dat zeker zijn plaatsje verdient.

O ja, voor wie zich afvraagt waar DIC eigenlijk voor staat: Department of Inscrutable Character. Zoiets als 'departement van ondoorgrondelijke karakters'.

Dit spel werd geschonken door Tombs Foundry en is vanaf nu te spelen bij Het Geel Pionneke.

Aantal spelers: 2 - 6
Speelduur: 30 min
Leeftijd: vanaf 13 jaar
Bekijk op Instagram