Propolis

Propolis is een worker placement– en engine building–spel met een uitgesproken bijenthema. Maar weet het spel ook inhoudelijk te zoemen, of blijft het bij een mooi plaatje?

 

In Propolis kruip je in de rol van een bijenkolonie die nectar en pollen verzamelt om de eigen bijenkorf uit te breiden. De titel verwijst naar “bijenlijm”, een harsachtig goedje waarmee bijen kieren in hun korf dichten. Dat idee is speels vertaald naar een spel waarin je met je houten “beeples” grondstoffen verzamelt en deze inzet om structuren te bouwen. Wie als eerste tien structuren heeft neergezet, luidt het einde van het spel in, waarna punten worden geteld.

Het spelverloop draait om een beperkt aantal acties. De kern bestaat uit het inzetten van bijen op landschapskaarten. Elke kaart levert specifieke grondstoffen op, en wie als eerste een aantrekkelijke plek claimt, kan daarmee anderen effectief blokkeren. Interessant is dat je meerdere bijen tegelijk op één kaart mag plaatsen, wat zorgt voor spannende keuzes: ga je voor maximale opbrengst nu, of spreid je je kansen? Het spel dwingt je constant vooruit te denken, niet alleen voor jezelf, maar ook om tegenstanders voor te zijn.

 

Een bijzonder sterke vondst is het “versterken” van bijen. Wanneer een rij vol raakt, wordt deze deels gereset en telt de meerderheid. Door bijen te versterken, kun je ze opnieuw laten opleveren én tellen ze dubbel mee voor die meerderheid. Dit voorkomt dat het speelveld vastloopt en houdt de dynamiek erin. Daarnaast kun je er altijd voor kiezen om bijen terug te trekken, wat flexibiliteit geeft maar ook nieuwe kansen biedt aan anderen.

Het bouwen van structuren vormt het engine building–element. Sommige kaarten leveren directe bonussen op, andere zorgen voor permanente grondstoffen of eindscorepunten. Hoe verder het spel vordert, hoe krachtiger je “motor” wordt, waardoor duurdere gebouwen binnen bereik komen. Het hoogtepunt is het Queen’s Palace: extreem kostbaar, maar potentieel zeer lucratief. Hier voelt Propolis echt als een strategisch groeispel, waarin timing cruciaal is.

 

De eerste kennismaking met de regels kan wat stroef zijn; bepaalde concepten hebben even tijd nodig om te landen. Na een eerste potje – of een korte solovariant, die verrassend goed werkt – valt alles echter op zijn plek. Daarna speelt het spel vlot en intuïtief, met een speelduur van ongeveer 45 tot 60 minuten.

Visueel is Propolis een genot. Zachte pasteltinten worden gecombineerd met levendige kleuren, en de illustraties van Dylan Mangini ademen natuur en organische vormen. Wel is er een klein minpunt: sommige grondstofmarkers lijken qua kleur sterk op elkaar, wat voor verwarring kan zorgen. Ook waren enkele bijenfiguurtjes wat fragiel.

 

Alles bij elkaar is Propolis een geslaagde mix van lichte strategie, tactische interactie en prachtige vormgeving. Het spel vraagt om slimme keuzes zonder overweldigend te worden, en beloont zowel planning als opportunisme. Voor liefhebbers van worker placement en engine building is dit er één om in de gaten te houden – een spel dat meer biedt dan alleen een zoet bijenthema. 

Dit spel is geschonken door AEG en is vanaf februari te spelen bij Het Geel Pionneke.

Aantal spelers : 1 - 4
Leeftijd : 10+
Speelduur : 15 - 30 min
Bekijk op Instagram