Lunch atop a Skyscraper

 

Lunch Atop a Skyscraper is een beroemde foto uit 1932 waarop 11 bouwvakkers te zien zijn die hun lunchpauze nemen, gezeten op een stalen dwarsbalk op grote hoogte tijdens de bouw van een wolkenkrabber. Leuk wist-je-datje: men heeft nooit kunnen achterhalen wie de foto gemaakt heeft. Bij exposities toont het begeleidende kaartje dus steevast "anoniem".

In het gelijknamige spel is het de bedoeling om in het kader van een reclamecampagne een overeenkomstige foto te ensceneren door 11 modellen te selecteren en hun poses en attributen af te stemmen op de meest lucratieve combinatie, die de spelers trouwens zelf kunnen beïnvloeden (8 factoren, per 2 gekoppeld). Zodra iemand zijn 11^e model heeft geplaatst, eindigt het spel en worden de punten geteld.

 

Het centrale bord toont de 8 gekoppelde factoren op een scorespoor. Het eerste heeft bijvoorbeeld als uitersten 'pet' en 'blootshoofds'. Per spoor wordt in het begin een random marker geplaatst die de puntenverdeling bepaalt. Eindigt de marker bij 'pet', dan zal elke figuur met een pet 3 punten opleveren, een blootshoofdse figuur maar 1 en vice versa. Tussenliggende posities geven uiteraard een andere scoresleutel. Zo zijn er nog 3 andere tegenstrijdige vereisten.

Rond het bord komen 12 stapels van 4 modellen te liggen. De standaardpositie is rechtstaand, op de achterkant zitten ze. Het is trouwens deze kant die aangelegd zal moeten worden. Elk model heeft 4 zichtbare karakteristieken, maar het zittende model heeft steeds 1 karakteristiek die verschilt. Sommige kaarten hebben nog een extra symbool: ofwel geeft dat aan welke karakteristiek er zeker niet anders is, ofwel toont het een balk die aangeeft dat de speler een marker op de scorebalk mag verschuiven. Op het bordje worden ook nog 3 random karakteristieken gelegd, die je kan inzetten om een karakteristiek permanent aan te passen op je model, of die een extra punt opleveren als je ze niet gebruikt. Overige karakteristieken vormen een gedekte aanvul-pool. Als laatste stap ontvangen alle spelers nu een cameratoken. De startspeler plaatst zijn token op een model naar keuze, de overige spelers plaatsen hun token steeds 1 positie verder in wijzerzin.

 

Een speelbeurt doet wat denken aan een rondelmechanisme. De achterste speler is steeds aan zet en verplaatst zijn camera vooruit naar een leeg vakje. Hij mag hierbij vakjes overslaan, maar hoeft daar geen penalty voor te betalen. Sterker nog: als hij minstens 2 lege vakjes overslaat, mag hij een karakteristiektoken nemen (van het bord of de pool). Hij mag nu het model op de gekozen positie nemen, draait de kaart om en legt ze aan in zijn rij, vooraan of achteraan. Het eventuele token kan hij gebruiken om een eigenschap van een model aan te passen (permanent), of hij kan het op zijn camerakaart bewaren voor een extra punt later. Let op: je kan het nu niet meer gebruiken om iets aan te passen. Had je een kaart met een balk, dan mag je nu ook een marker op een van de scoresporen één vakje verplaatsen.

De volgende speler (die laatst staat) is nu aan de beurt. Eventueel kan het dus dat een speler meermaals naeen aan bod komt. In elk geval, zodra iemand zijn elfde model heeft aangelegd eindigt het spel onmiddellijk en wordt overgegaan tot de puntentelling. Hierbij wordt per karakteristiek gekeken naar de langste sequentie in je rij. Die scoort dan per figuur het aantal punten van de markerpositie. Vergeet ook niet je punten van niet-gebruikte tokens. Je kan dit mooi noteren op de bijgeleverde scoresheets. Wie de hoogste score heeft, mag zich uitroepen tot winnaar.

 

Voor de liefhebbers zijn er nog 2 mini-expansies voorzien: de ene (Style) geeft extra punten voor een gekozen karakteristiek, de andere (Agency) geeft punten voor wie eerst een bepaalde volgorde realiseert in zijn rij.

Lunch Atop(..) is een aardig tussendoortje dat drijft op 2 elementen: enerzijds wil je een lange sequentie van eigenschappen, en anderzijds wil je de score van die eigenschappen in je voordeel veranderen. Maar het concept maakt dat die twee elementen moeilijk te combineren zijn: met het balksymbool ben je nooit zeker of de gewenste eigenschap wel tevoorschijn komt, en als je plaatsen overslaat voor een gunstiger model geef je anderen misschien de kans om eerder uit te spelen. Als er dan nog een andere speler je tegenpool-eigenschappen favoriseert, is het hek van de dam. Je ziet, een hoop ingrediënten voor een pittige strijd en dat hebben we graag. Wat mij betreft, zeker eentje om te ontdekken.

Dit spel werd geschonken door Kokorin Games en is vanaf nu te spelen bij Het Geel Pionneke.

Aantal spelers: 2 - 4
Speelduur: 30 min
Leeftijd: vanaf 14 jaar